Ik heb mijn eigen site geauditeerd

Praten over een ongemeten site heeft geen zin. Die zin moest ook voor mijn eigen site gelden.

Wat makkelijk is bij de site van een ander wordt moeilijk bij die van jezelf: scheiden wat meting is en wat wens.

Dit stuk is het audit zelf. Twaalf fasen, tien dimensies, twee aparte scores. Een kader dat niet meet hoe goed de site is, maar welke helft van het werk af is.

Twee scores, want twee verschillende vragen

Klassiek zoeken en AI-antwoorden belonen niet hetzelfde. Vermenigvuldig je dezelfde tien metingen met twee verschillende wegingen, dan komen er twee getallen uit:

Het gat van veertien punten is de waardevolste enkele uitkomst van het rapport. De oorzaak zit in de wegingen: aan de SEO-kant wegen toegankelijkheid en paginakwaliteit het zwaarst — precies waar deze site het sterkst is. Aan de GEO-kant weegt off-site merksignaal het zwaarst, en daar scoort de site 5/100.

In één zin: alles binnen mijn controle is goed gedaan, en niets buiten mijn controle bestaat al.

Het bewijsregime

De hardste regel van het kader zit niet in het meten maar in het schrijven: een zin zonder bewijs komt niet in het rapport. Naast elke bevinding staat een daadwerkelijk opgehaalde URL, een commando-uitvoer of een gereedschapsmeting. "Waarschijnlijk", "over het algemeen", "zou kunnen" zijn verboden.

De tweede regel eist bij elke aanbeveling een bewijsniveau:

Dat heeft een praktisch gevolg: een aanbeveling van niveau D kan geen hoge prioriteit krijgen. Het duwt het in SEO zo gangbare advies "doe dit ook, kan geen kwaad" automatisch naar beneden.

Een voorbeeld: het bestand llms.txt. Het staat op de site, wordt correct gegenereerd, de inhoud wordt niet met de hand geschreven. Maar het rapport gaf het niveau C en hield het laag in prioriteit — want Google verklaarde onomwonden het bestand niet te gebruiken voor Search of AI-functies, en grootschalige loganalyses lieten zien dat AI-zoekcrawlers het bijna nooit ophalen. Het heeft waarde, alleen niet waar die geclaimd wordt: in toegankelijkheid voor agents, niet in zoekzichtbaarheid.

Bij het auditen van je eigen site is juist dat label het nuttigst. Het bindt de neiging om je eigen werk groter te maken aan een getal.

Nul in vijf indexen

Bing, DuckDuckGo, Brave, Yandex en Google — een site:-zoekopdracht gaf bij alle vijf nul. DuckDuckGo schreef het ronduit: "geen resultaten gevonden". Bing negeerde de operator volledig en gaf iets ongerelateerds terug.

Dat lijkt op een storing. Dat is het niet. De repositorygeschiedenis toont dat alle eenentwintig commits op dezelfde dag landden, en de Wayback Machine bevat geen enkele momentopname van het domein. De site is jonger dan een dag.

Dat een site van één dag in geen enkele index staat, is verwacht gedrag. De echte vraag is niet de nul zelf, maar hoeveel van de nul zichzelf oplost.

Het eigenlijke probleem: zeven Murat Tunalı's

In de eerste tien resultaten van de merkzoekopdracht behoort er nul aan deze site. Wie de top tien deelt:

De leerzaamste vergelijking zit in Common Crawl, het open crawlarchief dat de trainingscorpora van grote taalmodellen voedt:

Dus: als een model de naam "Murat Tunalı" kent uit zijn trainingsdata, is de persoon die het kent niet ik. Alleen hij staat in het corpus.

Hoe een zoekmachine drie mensen versmelt

De live test legde drie machines acht zoekopdrachten voor. Het citatiepercentage kwam op nul — dat was te verwachten. Niet te verwachten was de inhoud van Bings antwoord.

Ik had het domein uitdrukkelijk in de zoekopdracht geschreven. Wat terugkwam was dit:

Murat Tunalı, geboren in İzmir in 1982, is een herenkapper en pedagoog-auteur. Tunalı, die klassieke barbierkunst verbindt met een moderne verzorgingsopvatting, is in Bursa actief als premium herenkapper. Daarnaast is hij een professional gespecialiseerd in gezinsbegeleiding en biedt hij in Istanbul adviesdiensten aan.

In één alinea zijn minstens drie verschillende mensen versmolten: een kapper in Bursa, een in İzmir geboren auteur, een gezinstherapeut in Istanbul. De vierde persoon, de systeemingenieur — dus ik — komt in het antwoord helemaal niet voor.

Perplexity was daarover eerlijker. Op een gekwalificeerde vraag zei het "geen profiel te hebben kunnen bereiken dat duidelijk aan deze beschrijving voldoet" en bood in plaats daarvan naamverwante suggesties.

Het verschil tussen die twee telt. Onzichtbaar zijn is een probleem. Met stellige toon verkeerd worden voorgesteld is een groter probleem — want wie het leest, weet niet dat het onjuist is.

Wat geslaagd is

Een audit die alleen het rood meldt, is nutteloos; het moet ook meten wat werkt, anders weet je niet welk deel van het werk klaar is.

Wat hier geslaagd is:

• Zeventien bot-user-agents werden afzonderlijk getest — Googlebot, bingbot, GPTBot, OAI-SearchBot, ClaudeBot, PerplexityBot en de rest. Alle gaven 200, alle ontvingen exact dezelfde 87.890 bytes. Geen cloaking, geen WAF-muur, geen botdiscriminatie.
• Geen JavaScript-afhankelijkheid. Ruwe HTML 337 woorden, na renderen 315. Een verschil van min zes procent. Het als "killer nummer één" van GEO omschreven probleem — inhoud die pas bestaat nadat JS heeft gedraaid — komt hier niet voor.
• hreflang wederkerig in 64 van de 64 richtingen. Alle onderlinge verwijzingen over acht talen zijn intact. Dat is wat op meertalige sites het vaakst breekt.
• Gestructureerde data: nul fouten, nul waarschuwingen bij de officiële validator.
• Nul reclametoon. Er is gescand op veertien superlatieven: "beste", "leidend", "toonaangevend", "uitstekend", "van de branche"… geen enkele aanwezig. De tekst doet actief het tegenovergestelde: "Geen kosten. En daarna geen aanbod." Overdreven reclametaal verlaagt meetbaar de kans om geciteerd te worden; deze site is andersom gepositioneerd.

Die lijst is niet het geruststellendste deel van het rapport, maar het nuttigste. Hij bewijst dat de reden voor nul zichtbaarheid niet technisch is.

Vinden waar het niet naar zocht

De interessantste uitkomsten van een audit staan niet op zijn checklist.

Deze vond twee stille defecten in generatorcode. Ten eerste: de versheidsstempel in de sitemap las zijn eigen uitvoer, dus de datum zou nooit zijn opgeschoven. Ten tweede: de lijst met vertaalbare velden in de gestructureerde data stond op twee plaatsen; voeg je een nieuw veld aan slechts één toe, dan wordt Turkse tekst stil naar zeven talen gekopieerd.

Beide delen een eigenschap: geen enkele test faalde. Honderd tests stonden op groen en beide zaten er middenin.

Mijn eigen fout

Het rapport had één bevinding te breed geformuleerd: het stelde dat het hoofdinhoudsgebied niet was gemarkeerd. Ik had gemeten met querySelectorAll('main'), en dat ziet een met een ARIA-rol gemarkeerd landmark niet. In de broncode stond role="main" er al.

Het rapport werd gecorrigeerd, de dimensiescore ging van 78 naar 85, de SEO-score van 49 naar 50. De correctie staat open en bloot in het rapport — wat verkeerd is gemeten, en waarom.

De waarde van een audit ligt niet in de fouten die het vindt, maar in of het de eigen fout vastlegt. Een stil gecorrigeerde bevinding is minder betrouwbaar dan een nooit gevonden bevinding.

Wat niet gemeten kon worden

Het rapport heeft een aparte tabel met twaalf punten: Google kon niet direct worden bevraagd omdat het een botverificatiepagina serveerde en het oplossen van een CAPTCHA verboden is. ChatGPT en Gemini zijn nooit getest omdat ze een login vereisen. Er is geen betaald backlinkgereedschap, dus het aantal verwijzende domeinen is steekproefgebaseerd. Er is geen veldprestatiedata omdat de site nieuw is.

Niets daarvan ging de score in. In een audit is de makkelijkste leugen het geven van een geschat getal aan iets dat je niet gemeten hebt.

Fase 8 draaide vijf in plaats van acht zoekopdrachten. De reden staat in het rapport: de eerste vijf gaven over drie machines een unanieme nul, en verdere zoekopdrachten zouden die unanimiteit naar verwachting niet veranderen. Het is een beperking van de scope, en die is niet gepresenteerd als acht van acht.

Wat eruit kwam

Het maatregelenplan van de audit heeft geen P0 — en dat is een bevinding. P0 is gedefinieerd als "blokkeert indexering of AI-toegang". Op deze site blokkeert niets iets: robots.txt is volledig open, zeventien bots komen schoon door, er is geen JS-afhankelijkheid, geen WAF-muur. De oorzaak van nul zichtbaarheid is geen obstakel maar leeftijd.

Een verzonnen P0 had de rest van het rapport ook verdacht gemaakt.

Wat overblijft is interessant eenvoudig: de technische bodem is geen obstakel meer, dus alle volgende winst komt uit inhoudsvolume en vermeldingen van buiten. Het gedeelte dat u leest — de plek waar dit stuk woont — is het directe gevolg van die beslissing.

De vergelijking met concurrenten bevestigde die lezing nog eens. Van vier op dezelfde criteria gemeten sites hield er één zestien records in het trainingscorpus met 238 woorden en nul gestructureerde data. Deze site, met de beste gestructureerde data van de vier, stond op nul. Perfectie op de pagina alleen levert geen corpusaanwezigheid op; leeftijd en vermeldingen wel.

De nuttigste uitkomst van de audit was geen lijst maar een volgorde: welk gat zich vanzelf sluit met de tijd, en welk niet. De nul in vijf indexen sluit zich. Nul vermeldingen van buiten niet. De schaduw van zeven naamgenoten niet — die laat zich alleen beheersen door een signaal toe te voegen dat je onderscheidt.

Meten was het makkelijke deel. Het gemetene veranderen komt nu.