murattunalı.

Core Web Vitals.

Core Web Vitals, Google'ın bir sayfanın gerçek kullanıcı deneyimini ölçmek için tanımladığı üç metriğin ortak adıdır.

Üç metrik üç ayrı boyutu ölçüyor ve biri diğerinin yerine geçmiyor: yükleme hızı, etkileşim tepkiselliği ve görsel kararlılık. Bir sayfanın iyi sayılması için üçünün de eşiği geçmesi gerekiyor.

  1. LCP — en büyük görünür içeriğin boyanma süresi. İyi eşik 2,5 saniye.
  2. INP — etkileşimden sonraki görsel yanıt süresi. İyi eşik 200 milisaniye.
  3. CLS — beklenmedik düzen kayması. İyi eşik 0,1.

Üçü de saha verisinde 75. yüzdelik olarak değerlendiriliyor — yani kullanıcıların dörtte üçünün yaşadığı değer. Bu, tek bir kötü örneğin skoru bozmamasını ama yaygın bir sorunun görünmesini sağlıyor.

Metrik seti zaman içinde değişiyor: INP 2024'te FID'in yerini aldı ve gelecekte yeni metrikler eklenebilir. Bu yüzden belirli bir metriğe göre optimize etmek yerine, o metriğin ölçtüğü deneyimi iyileştirmek daha kalıcı bir yaklaşım.

Sıralamada kullanılan veri saha verisidir, laboratuvar skoru değil. Bir denetim aracında yüksek skor almak, Core Web Vitals açısından iyi olmak anlamına gelmiyor.

Üç metrik birbirinden bağımsız: bir sayfa çok hızlı açılıp tıklamalara geç yanıt verebiliyor, ya da hızlı ve tepkisel olup yüklenirken altınızdan kayabiliyor. Her birinin ayrı tedavisi var ve LCP'yi düzelten iş genelde INP'ye dokunmuyor.

Sıralamadaki ağırlığı sınırlı ve Google bunu açıkça söylüyor: içerik alaka düzeyi her zaman önce geliyor. Yani kötü Core Web Vitals iyi bir sayfayı gömmüyor, ama iki eşdeğer sayfa arasında fark yaratabiliyor.

Asıl gerekçe sıralama değil dönüşüm: yavaş ve kaygan bir sayfa, kullanıcıyı sıralamadan bağımsız olarak kaybettiriyor.

  1. LCP kötüyse — kaynak boyutu, keşif gecikmesi ve render engelleyicilere bak.
  2. INP kötüyse — JavaScript envanteri çıkar, uzun görevleri böl.
  3. CLS kötüyse — boyut rezervasyonu, yazı tipi eşleşmesi ve sonradan gelen içerik.
  4. Üçü de kötüyse — mimari karara bak; tek tek optimizasyon yetmez.
  5. Üçü de iyiyse — ölçümün amacı iyileştirme değil gerileme nöbetidir.

Son madde bir çalışma biçimi: metrikler eşiğin altına indikten sonra iş bitmiyor, koruma başlıyor — ve koruma ancak bir teste bağlıysa çalışıyor.

KAYNAKLAR