murattunalı.

Yerelleştirme.

LocalizationTANIM

Yerelleştirme, içeriği hedef pazarın kültürüne, alışkanlıklarına ve arama diline uyarlama işidir; çeviriden daha geniş bir çalışmadır.

Çeviri metni bir dilden diğerine aktarıyor; yerelleştirme o metnin hedef pazarda işe yaramasını sağlıyor. Fark en net anahtar kelimelerde görünüyor: doğrudan çeviri, o pazarda kimsenin aramadığı bir terim üretebiliyor.

  1. Arama terimleri — o pazarda gerçekten aranan kelime.
  2. Hitap biçimi — resmî mi samimi mi? Almancada bir zorunluluk.
  3. Örnekler ve referanslar — yerel kitlenin tanıdığı isimler.
  4. Biçimler — tarih, saat, sayı ayracı, para birimi.
  5. Yasal metinler — çeviri yetmiyor; her pazarın kendi mevzuatı var.
  6. Görseller — metin içeren görseller her dilde ayrı üretilmeli.

Beşinci madde bir uyarı taşıyor: gizlilik metni ve kullanım koşulları çeviri işi değil hukuk işi. Bir pazarın yasal metnini başka bir pazarınkinden çevirmek, o pazarın gerekliliklerini karşılamıyor olabiliyor.

Yerelleştirme sonsuz derinleştirilebilir bir iş ve durma noktası şu soruyla bulunuyor: bu farklılaştırma, o pazardaki bir müşterinin kararını değiştirir mi? Değiştirmiyorsa yatırım oraya gitmemeli.

Ve bir denge: her pazar için ayrı marka anlatısı kurmak tanınırlığı dağıtıyor. Doğru denge çekirdeği sabit tutup kabuğu uyarlamak — kimlik ortak, terimler yerel.

Makine çevirisi son yıllarda belirgin biçimde iyileşti ve bazı içerik türleri için makul bir başlangıç noktası. Ama denetimsiz yayımlanması iki risk taşıyor: alan terminolojisinin bilinmemesi ve itibar.

Makul yaklaşım hibrit — makine taslağı üretiyor, insan denetliyor ve terminolojiyi düzeltiyor. Maliyet sıfırdan çeviriden düşük, kalite denetimsiz makineden yüksek.

Her sayfa aynı yatırımı hak etmiyor: dönüşüm sayfaları tam yerelleştirme isterken bir arşiv yazısı denetimli makine çevirisiyle geçebiliyor. Karar ölçütü şu — bu sayfa yanlış çevrilirse ne kaybederim?

  1. Arama terimleri — o pazarda gerçekten aranan kelime, çeviri değil.
  2. Hitap biçimi — Almancada resmî mi samimi mi, bir zorunluluk.
  3. Biçimler — tarih, sayı ayracı, para birimi.
  4. Yasal metinler — çeviri yetmiyor; hukuk işi.
  5. Görseller — metin içeren görsel her dilde ayrı üretim demek.

Bir denge notu: yerelleştirme fazla yapıldığında da zarar veriyor. Her pazar için ayrı marka anlatısı kurmak tanınırlığı dağıtıyor; doğru denge çekirdeği sabit tutup kabuğu uyarlamak — kimlik ortak, terimler yerel.

KAYNAKLAR